Evlenemeyenler icin güzel bir yazı

Bazen hayatda istediklerimiz olmaz ve bunun için üzülürüz ama evlenemediginiz icin moraliniz bozuluyorsa birde bu yazıyı okuyun…

Arkadaşlar herkese iyi geceler. Bende 31 yaşında bir bayanım ve henüz evlenmedim. Etrafımdaki herkesin bul birini evlen demesinden de bıktım. Bu hayatta insan ne yaşarsa kendisi çeker acıyı da mutluluğu da. Evlendiğimizde kötü şeyler yaşasak kimse bizim yanımızda olmaz. Hayatta bir şeyin değeri onu kaybetmeden anlaşılmıyor. Örnek: Bir anne baba sürekli çocuğuna bul birini evlen diyor ya da çocuğum evlenemedi diye ağlıyor üzülüyor. Eğer çocuğu ölse arkasından feryad eder keşke yaşasaydı da evlenemeseydi, ben buna mı üzülüyor muşum diye. Ya da evlenemiyorum diye üzülen biri kötü bir hastalığa yakalansa, kaza geçirse sakat kalsa ya ben evlenemediğim için mi üzülüyormuşum, meğer onda üzülecek ne varmış der, huzurla geçirseydim o günleri keşke elim ayağım tutarken mutlu olsaydım der. Der de der. Yani mutlu olmamız gerektiğini anlamak için illa bir şeyleri kaybetmemiz mi gerekiyor? Oldu mu şimdi? Ya da evlendik ne olacak mutu mu? mutsuz mu? Çocuğumuz olacak mı? Olmayacak mı? Ya da oldu belki bize evlat acısı yazılıdır. Ya da yazılı değildir. Yani neyin iyi neyin kötü olacağını bilmiyoruz. 33 yaşında bir genç yeni evlenmiş ve kaza geçirmiş yatağa bağlı kalmış, 3 yıldır böyleymiş. Yapabildiği tek şey gözlerini kırpmak ve parmaklarını oynatmakmış. Eşi öğretmenmiş ve çok güzel bakıyormuş eşine, hani diyor ya nikah memuru hastalıkta ve sağlıkta diye, helal olsun sözünü yerine getirmiş. Yani bugün evlenip yarın ne olacağız. İyi mi? Kötü mü? Yeni bir arkadaşım vefat etti 33 yaşında ve 2 tane küçük çocuğu kaldı. Mutluluk resimlerde artık. Bir arkadaşımın eşi öldürüldü. Yanına gittiğimde bana sarılıp ağlayarak, beraber çekildikleri fotoğrafları gösterip bak her şey fotoğraflarda kaldı dedi. Arkadaşlar özetle sağlığımızın, varlığımızın, sevdiklerimizin varlığının tadını çıkaralım. ALLAH’a şükredelim bize verdiği gören gözler, duyan kulaklar tutan eller için, her uzvumuz için.
Biz hayırlısıyla kısmetlerimizi aramaya, birilerine şans vermeye devam edelim. Sızlanmadan, huysuzlanmadan, umutsuzluğa düşmeden, bunalıma girmeden. Bir erkek ya da bir kadın mı bizim çaremiz? İnsan hayatında kendi kendine yetemiyorsa ona hiç kimse yetemez. 

Benzer yazılar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.